Dlaczego wilgotność w halach targowych jest trudna do kontroli
Kryte hale targowe łączą w sobie cechy przestrzeni przemysłowej i handlowej. Z jednej strony stałe obciążenie wynikające z obecności ludzi, z drugiej — emisja pary wodnej przez produkty spożywcze: warzywa, owoce, ryby, kwiaty. Do tego dochodzą sezonowe zmiany zewnętrznych warunków powietrznych. Latem do wnętrza napływa gorące, wilgotne powietrze, zimą ogrzewanie obniża wilgotność względną do poziomów niekorzystnych dla przechowywanych towarów.
W efekcie zarządzanie wilgotnością w hali targowej wymaga ciągłego monitorowania i elastycznego reagowania na zmieniające się warunki — co w praktyce oznacza stosowanie automatyki i odpowiednio rozmieszczonych czujników.
Dopuszczalne zakresy wilgotności
Norma PN-EN 15251 definiuje kategorie jakości środowiska wewnętrznego. Dla pomieszczeń handlowych z produktami spożywczymi zalecana wilgotność względna mieści się zwykle w przedziale 50–70%. Poniżej 40% powietrze staje się zbyt suche — produkty tracą masę na skutek odparowania, a skóra sprzedawców wysycha. Powyżej 75–80% wzrasta ryzyko kondensacji na przegrodach i rozwoju pleśni.
Wilgotność względna powyżej 75% przez dłuższy czas sprzyja wzrostowi grzybów i pleśni na powierzchniach budowlanych, szczególnie w miejscach słabiej wentylowanych.
Metody pomiaru wilgotności
Czujniki pojemnościowe
Najczęściej stosowany typ w instalacjach HVAC. Mierzą zmianę pojemności elektrycznej elementu czułego pod wpływem absorbowanej wilgoci. Charakteryzują się dobrą dokładnością i stosunkowo długim czasem eksploatacji bez rekalibracji. Stosowane zarówno w kanałach wentylacyjnych, jak i w przestrzeniach handlowych jako czujniki ścienne.
Czujniki rezystancyjne i psychrometry
Psychrometry suchej i mokrej żarówki są stosowane głównie w laboratoriach i jako wzorce kalibracyjne. W instalacjach budynkowych rzadziej, ze względu na konieczność uzupełniania wody w zbiorniku mokrej żarówki.
Rozmieszczenie punktów pomiarowych
W dużej hali o zróżnicowanym asortymencie handlowym nie wystarczy jeden punkt pomiarowy. Strefowanie pomiaru pozwala wykrywać lokalne zagęszczenia wilgoci, np. przy stanowiskach rybnych lub w pobliżu wejść, gdzie zimą skrapla się para wodna wnoszona przez wchodzących klientów.
Osuszacze i nawilżacze — kiedy są potrzebne
Osuszacze kondensacyjne
Stosowane latem i w porach przejściowych, kiedy zewnętrzne powietrze jest bardzo wilgotne. Działają na zasadzie schładzania powietrza poniżej punktu rosy i odprowadzania skroplin. Urządzenia kondensacyjne tracą efektywność w niskich temperaturach, dlatego w sezonie zimowym stosuje się osuszacze adsorpcyjne.
Nawilżacze parowe i adiabatyczne
Zimą, gdy ogrzewanie obniża wilgotność względną poniżej 35–40%, nawilżanie powietrza może być konieczne dla zachowania jakości sprzedawanych produktów. Nawilżacze parowe wprowadzają do powietrza czystą parę wodną. Nawilżacze adiabatyczne (mgłowe) są energooszczędniejsze, ale wymagają regularnej dezynfekcji instalacji ze względu na ryzyko namnażania bakterii w wodzie.
Integracja z systemami BMS
Systemy zarządzania budynkiem (BMS, ang. Building Management System) umożliwiają centralny nadzór nad pracą urządzeń wentylacyjnych, nawilżających i osuszających. Regulatory BMS mogą automatycznie dostosowywać wydajność central wentylacyjnych i urządzeń pomocniczych do aktualnych warunków mierzonych przez sieć czujników. W dużych halach targowych takie rozwiązanie przekłada się na mniejsze zużycie energii w porównaniu z instalacją pracującą ze stałą wydajnością.
Kondensacja na przegrodach — identyfikacja i zapobieganie
Kondensacja pojawia się na powierzchniach, których temperatura spada poniżej punktu rosy powietrza wewnętrznego. W halach targowych szczególnie narażone są nieocieplone fragmenty dachu, ściany szczytowe od strony wejść oraz stolarka okienna. Zapobieganie kondensacji polega na kombinacji izolacji termicznej przegród i utrzymywania wilgotności wewnętrznej w bezpiecznym przedziale.
Ostatnia aktualizacja: 20 maja 2026
